Η Πτώση του Βυζαντίου και η Άνοδος των Οθωμανών

Φαντάσου το Βυζάντιο στα μέσα του 14ου αιώνα σαν έναν αθλητή που προσπαθεί να σταθεί όρθιος μετά από πολλές πτώσεις. Παρόλο που γνώρισε μια τελευταία αναλαμπή, οι εμφύλιοι πόλεμοι το είχαν καταστρέψει οικονομικά και στρατιωτικά.

Οι συνέπειες ήταν τραγικές: το νόμισμα υποτιμήθηκε, η βαριά φορολογία οδήγησε τον λαό στην εξαθλίωση, και ξέσπασαν εξεγέρσεις κατά των ευγενών. Επί αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β', ο στρατός και ο στόλος αποδυναμώθηκαν λόγω της παρουσίας πολλών ξένων μισθοφόρων.

Από την άλλη, οι Οθωμανοί ήταν νομάδες που οργανώθηκαν από τον σουλτάνο Οθμάν (ή Οσμάν). Χρησιμοποίησαν τον ισλαμικό θεσμό των γαζήδων και κατέκτησαν σταδιακά όλη την Μικρά Ασία. Με τα παιδομαζώματα δημιούργησαν έναν ισχυρό νέο στρατό, τους γενίτσαρους.

Σημαντικό: Οι γενίτσαροι ήταν χριστιανά παιδιά που μεταστράφηκαν στο Ισλάμ και έγιναν οι πιο πιστοί στρατιώτες του σουλτάνου!

Οι τελευταίες προσπάθειες για ανάσχεση των Οθωμανών ήταν απελπισμένες. Στις αρχές του 15ου αιώνα, οι Μογγόλοι νίκησαν τους Οθωμανούς στη Μάχη της Άγκυρας, δίνοντας μια ανάσα στο Βυζάντιο. Οι αυτοκράτορες Ιωάννης Ε', Μανουήλ Β' και Ιωάννης Η' ταξίδεψαν στη Δύση ζητώντας βοήθεια. Ο Ιωάννης Η' στη σύνοδο της Φερράρα-Φλωρεντίας αποδέχτηκε την "ένωση" - δηλαδή την υποταγή της ορθόδοξης στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Όμως ο λαός αρνήθηκε αυτή την απόφαση, και έτσι το Βυζάντιο έμεινε απροστάτευτο.