Εικονομαχία: Η Μεγάλη Κρίση του Βυζαντίου (726-843)
Φαντάσου να απαγορευόταν όλες οι θρησκευτικές εικόνες στην Ελλάδα σήμερα – αυτό ακριβώς συνέβη στο Βυζάντιο για πάνω από έναν αιώνα! Η εικονομαχία δεν ήταν απλώς μια θρησκευτική διαμάχη, αλλά ένα σύνθετο πρόβλημα με θρησκευτικές, πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις.
Οι Ίσαυροι αυτοκράτορες έπαιξαν κεντρικό ρόλο στη διαμάχη. Ο Λέων Γ' (717-741) και ο Κωνσταντίνος Ε' (741-775) ήταν σθεναρά κατά των εικόνων. Αντίθετα, η Ειρήνη η Αθηναία (780-802) υποστήριζε τις εικόνες και μαζί με τον γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ' καταδίκασε την εικονομαχία.
Οι κάτοικοι των ανατολικών επαρχιών πίστευαν ότι η απεικόνιση του Θεού με ανθρώπινη μορφή δε συμβιβαζόταν με τον πνευματικό χαρακτήρα του Χριστιανισμού. Ταυτόχρονα, οι υπερβολές στη λατρεία των εικόνων είχαν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Σημαντικό: Ο καταστροφικός σεισμός του 726 μεταξύ Θήρας και Θηρασίας ερμηνεύτηκε ως θεία οργή, δίνοντας έξτρα δύναμη στους εικονομάχους.
Τα αποτελέσματα ήταν δραματικά: οι αγροτικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας στήριξαν την εικονομαχική πολιτική, ενώ οι διώξεις περιελάμβαναν βασανιστήρια, εξορίες και δήμευση περιουσιών. Ακόμα και ο θεματικός στόλος εξεγέρθηκε κατά του Λέοντα, αλλά καταστράφηκε!