Οι Μεροβίγγειοι και η Άνοδος των Καρολιδών

Το φραγκικό κράτος ξεκίνησε το 511 όταν ο Χλωδοβίκος ίδρυσε το πρώτο εκχριστιανισμένο βασίλειο στη Γαλατία. Ήταν ο γενάρχης της δυναστείας των Μεροβιγγείων, μια οικογένεια που θα κυβερνούσε για αιώνες.

Όμως οι διάδοχοί του δεν ήταν τόσο ικανοί. Τον 8ο αιώνα, εμφύλιοι πόλεμοι έσπειραν το χάος και το κράτος διασπάστηκε. Η Εκκλησία και οι μεγάλοι γαιοκτήμονες εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και έγιναν οι πραγματικοί κάτοχοι της εξουσίας.

Το 732, ο Κάρολος Μαρτέλος άλλαξε τα πάντα. Ως αυλάρχης (majordomus), νίκησε τους Άραβες στη μάχη του Πουατιέ και ίδρυσε τη δυναστεία των Καρολιδών. Ο γιος του, Πιπίνος ο Βραχύς, στέφτηκε "ελέω Θεού Βασιλέας" από τον Πάπα Στέφανο τον Β', ο οποίος χρειαζόταν βοήθεια ενάντια στους Λογγοβάρδους και ήταν δυσαρεστημένος με το Βυζάντιο.

Σημαντικό: Ο Πιπίνος, σε αντάλλαγμα για τη στέψη, δώρισε στον Πάπα την περιοχή από τη Ραβέννα μέχρι τη Ρώμη - έτσι γεννήθηκε το παπικό κράτος!

Ο Καρλομάγνος και το Πρόβλημα των Δύο Αυτοκρατοριών

Ο Καρλομάγνος ήταν ο μεγάλος οργανωτής του φραγκικού κράτους. Το 774 κατέλυσε το κράτος των Λογγοβάρδων και επέκτεινε τη φραγκική επικράτεια. Στη συνέχεια αναδιοργάνωσε το κράτος διαιρώντας το σε 200 κομητείες, όπου κόμητες και επίσκοποι μοιράζονταν την εξουσία.

Καθιέρωσε επίσης το θεσμό των βασιλικών απεσταλμένων για την εφαρμογή των νόμων και έκανε την Εκκλησία παράγοντα ενότητας με σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Το Βυζάντιο προσπάθησε να προσεγγίσει τους Φράγκους το 781 μέσω αρραβώνων, αλλά η προσπάθεια απέτυχε.

Το καθοριστικό γεγονός ήρθε τα Χριστούγεννα του 800. Ο Πάπας Λέων ο Γ' στέφει τον Κάρολο "μέγας και Ειρηνοποιός αυτοκράτωρ" με έδρα το Άαχεν. Οι Βυζαντινοί θεώρησαν τη στέψη σφετερισμό των δικαιωμάτων τους στη ρωμαϊκή κληρονομιά.

Η διάσπαση Ανατολής-Δύσης έγινε πλέον οριστική - γλωσσικά, πολιτικά και θρησκευτικά. Ευτυχώς, ο Κάρολος έδειξε σύνεση και δεν κινήθηκε εναντίον της Κωνσταντινούπολης, οπότε επήλθε συμβιβασμός.

Κλειδί για τις εξετάσεις: Η Συνθήκη του Βερντέν (843) χώρισε την αυτοκρατορία του Καρόλου σε τρία μέρη: ανατολικά του Ρήνου, τη Γαλλία, και μια ζώνη από το Βέλγιο μέχρι την Ιταλία.