Η εμφάνιση του Ισλάμ και η προϊσλαμική Αραβία
Πριν τον Μωάμεθ, η Αραβία ήταν χωρισμένη σε δύο πολύ διαφορετικούς κόσμους. Στη νότια Αραβία, οι άνθρωποι ζούσαν σε σταθερές κοινότητες και ασχολούνταν με τη γεωργία. Στη βόρεια Αραβία όμως, επικρατούσε το χάος - νομαδικές φυλές πολεμούσαν συνεχώς μεταξύ τους και λήστευαν τα εμπορικά καραβάνια.
Ο Μωάμεθ ήταν ένας πολυταξιδεμένος οδηγός καραβανιών από τη Μέκκα που γνώριζε καλά τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό. Το 613 μ.Χ. άρχισε να κηρύττει δημόσια μια νέα θρησκεία, το Ισλάμ (που σημαίνει "υποταγή"), καταγγέλλοντας τους συμπατριώτες του ως ειδωλολάτρες.
💡 Σημαντικό: Η Εγίρα (622 μ.Χ.) - η φυγή του Μωάμεθ από τη Μέκκα στη Μεδίνα - αποτελεί την αρχή του μουσουλμανικού ημερολογίου που χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα!
Μέσα σε μόλις μία δεκαετία, ο Μωάμεθ κατάφερε κάτι που φαινόταν αδύνατον: να ενώσει όλες τις αραβικές φυλές κάτω από μια κοινή θρησκεία, τερματίζοντας αιώνες εμφυλίων πολέμων και πολιτικής διάσπασης.
Η νέα θρησκεία βασιζόταν σε πέντε βασικούς πυλώνες: έναν Θεό και τον Προφήτη του, προσευχή πέντε φορές την ημέρα, υποχρεωτική ελεημοσύνη, νηστεία το Ραμαζάνι και προσκύνημα στη Μέκκα. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η έννοια του τζιχάντ (ιερός πόλεμος), που έδινε στους πιστούς το κίνητρο να διαδώσουν τη θρησκεία τους με το σπαθί, με την υπόσχεση ότι οι μάρτυρες θα εξασφάλιζαν άμεσα την είσοδό τους στον Παράδεισο.
Το Κοράνιο δεν ήταν απλώς ένα θρησκευτικό βιβλίο - ήταν ένας πλήρης οδηγός ζωής που καθόριζε τόσο τη θρησκευτική συμπεριφορά όσο και τους νόμους που έπρεπε να τηρούν πολίτες, υπάλληλοι και κυβερνώντες. Αυτό δημιούργησε ένα θεοκρατικό κράτος όπου η θρησκευτική και η κοσμική εξουσία ήταν αδιαχώριστες.
Μετά το θάνατο του Μωάμεθ το 632 μ.Χ., την κοινότητα ανέλαβε ο Χαλίφης (τοποτηρητής του Προφήτη), ο οποίος συνδύαζε τη θρησκευτική ηγεσία με την πλήρη πολιτική εξουσία.