Ερμηνεία Λογοτεχνικών Κειμένων
Όταν θέλεις να ερμηνεύσεις ένα λογοτεχνικό κείμενο, δεν αρκεί μόνο να το διαβάσεις επιφανειακά. Πρέπει να βρεις το βαθύτερο νόημα που κρύβεται πίσω από τις λέξεις του ποιητικού υποκειμένου ή του αφηγητή.
Η καλύτερη τεχνική είναι να διαβάζεις ενότητα προς ενότητα και αμέσως μετά να εντοπίζεις τους κειμενικούς δείκτες. Αυτοί είναι τα "σημάδια" του κειμένου που σου αποκαλύπτουν το πραγματικό του νόημα - σκέψου τους σαν έναν μυστικό κώδικα που πρέπει να αποκρυπτογραφήσεις.
Οι σημαντικότεροι κειμενικοί δείκτες περιλαμβάνουν τον τίτλο, τα ρηματικά πρόσωπα (α', β', γ'), τις εγκλίσεις (υποτακτική, προστακτική), τα σχήματα λόγου (μεταφορές, αντιθέσεις, επαναλήψεις) και τα στίχα ημείωσης. Κάθε ένας από αυτούς δείχνει κάτι διαφορετικό - για παράδειγμα, το α' ενικό πρόσωπο δηλώνει εξομολογητικό ύφος.
Προσοχή: Μην ξεχνάς ότι στα πεζά κείμενα έχεις επιπλέον δείκτες όπως τους αφηγηματικούς τρόπους και τον τύπος του αφηγητή!
