Η γυναίκα και η κοινωνία του 19ου αιώνα
Φαντάσου πώς θα ένιωθες αν δεν μπορούσες να επιλέξεις τη δική σου ζωή! Η Μαρτινέγκου ζει ακριβώς αυτή την πραγματικότητα όταν ακούει για την επανάσταση του 1821, όταν φοβάται το γάμο και όταν αγωνιά για τα λογοτεχνικά της έργα.
Το πιο σημαντικό σημείο του κειμένου είναι η φράση "και ενθυμήθηκα πως είμαι γυναίκα, και περιπλέον γυναίκα Ζακυνθία". Αυτή η πρόταση κρύβει διπλή καταπίεση: πρώτα ως γυναίκα σε μια ανδρική κοινωνία και μετά ως κάτοικος ενός μικρού νησιού με αυστηρούς κανόνες.
Οι γυναίκες εκείνη την εποχή θεωρούνταν κατώτερες από τους άντρες και είχαν ελάχιστες ευκαιρίες για μόρφωση. Οι Ζακυνθινές ειδικά ήταν ακόμα πιο εγκλωβισμένες σε ρόλους που όριζε η οικογένεια.
Σκέψου το: Παρά τους περιορισμούς, η Μαρτινέγκου δείχνει αντίσταση και ελευθερία σκέψης - αυτό την κάνει πρωτοπόρα για την εποχή της!





















