Ατομικό Πρότυπο του Bohr

Ο Bohr επανάστασε την ατομική θεωρία με δύο απλές αλλά ισχυρές συνθήκες. Πρώτον, τα ηλεκτρόνια κινούνται σε συγκεκριμένες κυκλικές τροχίες με καθορισμένη ενέργεια γύρω από τον πυρήνα.

Η ενέργεια κάθε τροχιάς υπολογίζεται από τον τύπο En = -2,18×10⁻¹⁸/n² (J). Για παράδειγμα, η πρώτη τροχιά (K) έχει E₁ = -2,18×10⁻¹⁸ J, ενώ η δεύτερη (L) έχει E₂ = -2,18×10⁻¹⁸/4 J.

Όσο μεγαλύτερο το n, τόσο μεγαλύτερη η ενέργεια και μικρότερη η διαφορά ενέργειας μεταξύ διαδοχικών τροχιών. Στη θεμελιώδη κατάσταση $n=1$, το άτομο έχει την ελάχιστη ενέργεια και είναι σταθερό.

Σημείωση: Όταν n→∞, τότε E∞=0, που σημαίνει πλήρη ιονισμό του ατόμου!

Η δεύτερη συνθήκη εξηγεί πώς τα άτομα απορροφούν και εκπέμπουν ενέργεια. Όταν ένα ηλεκτρόνιο μεταβαίνει σε υψηλότερη τροχιά (διέγερση), απορροφά ενέργεια. Όταν επιστρέφει (αποδιέγερση), εκπέμπει ενέργεια ίση με ΔΕ = |Ετελ - Εαρχ| = h·ν.

Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία του Planck και Κβαντομηχανική

Ο Planck έδωσε τη θεμελιώδη σχέση Ε = h·ν, όπου η ενέργεια ενός φωτονίου εξαρτάται από τη συχνότητά του. Επίσης, από τη σχέση c = λ·ν προκύπτει ότι Ε = h·c/λ, δηλαδή η ενέργεια είναι αντιστρόφως ανάλογη του μήκους κύματος.

Η σύγχρονη ατομική θεωρία (κβαντομηχανική) στηρίζεται σε τρεις επαναστατικές αρχές. Πρώτη είναι η κυματική θεωρία ύλης του de Broglie, που δείχνει ότι κάθε μικρό κινούμενο σωματίδιο έχει διττή συμπεριφορά - κυματική και σωματιδιακή.

Το μήκος κύματος δίνεται από τον τύπο λ = h/(m·v), όπου m η μάζα και v η ταχύτητα. Αυτή η ιδιότητα είναι εμφανής μόνο στον μικρόκοσμο - για μεγάλα αντικείμενα το μήκος κύματος είναι αμελητέο.

Παράδειγμα: Αν ένα πρωτόνιο κινείται με ταχύτητα 4 φορές μεγαλύτερη από ένα νετρόνιο ίσης μάζας, τότε λp/λn = 1/4.

Αρχές της Κβαντομηχανικής

Η αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg αλλάζει ριζικά την αντίληψή μας για τα μικρά σωματίδια. Είναι αδύνατος ο ταυτόχρονος προσδιορισμός της θέσης και της ταχύτητας ενός ηλεκτρονίου με ακρίβεια.

Αντί για συγκεκριμένες τροχίες, μιλάμε για πιθανότητα εύρεσης του ηλεκτρονίου σε ορισμένο χώρο γύρω από τον πυρήνα. Η κυματική εξίσωση του Schrödinger μας δίνει τις κυματοσυναρτήσεις Ψ(x,y,z), που περιγράφουν αυτές τις πιθανότητες.

Όταν Ψ² = 0, δεν υπάρχει πιθανότητα να βρεθεί το ηλεκτρόνιο εκεί (απουσία). Όταν Ψ² > 0, υπάρχει πιθανότητα εύρεσης (παρουσία). Το σύνολο των σημείων όπου κινείται το ηλεκτρόνιο ονομάζεται ηλεκτρονιακό νέφος ή τροχιακό.

Βασική έννοια: Το τροχιακό καθορίζεται από τρεις κβαντικούς αριθμούς (n, ℓ, mℓ) και αντιπροσωπεύει μια τρισδιάστατη περιοχή πιθανότητας.

Ο κύριος κβαντικός αριθμός n καθορίζει το μέγεθος του τροχιακού και την ενέργειά του. Όσο μεγαλύτερο το n, τόσο μεγαλύτερο το τροχιακό και υψηλότερη η ενέργεια. Η στιβάδα περιλαμβάνει όλα τα τροχιακά με το ίδιο n.

Κβαντικοί Αριθμοί και Δομή Τροχιακών

Ο δευτερεύων κβαντικός αριθμός ℓ καθορίζει το σχήμα του τροχιακού και παίρνει τιμές από 0 έως n-1. Κάθε τιμή αντιστοιχεί σε διαφορετικό τύπο υποστιβάδας: s (ℓ=0, σφαιρικό), p (ℓ=1, δύο λοβούς), d (ℓ=2), f (ℓ=3).

Η υποστιβάδα περιλαμβάνει όλα τα τροχιακά με ίδιο n και ℓ. Το πλήθος των υποστιβάδων σε κάθε στιβάδα ισούται με το n.

Για κάθε στιβάδα έχουμε συγκεκριμένες υποστιβάδες:

• K $n=1$: μόνο 1s
• L $n=2$: 2s, 2p
• M $n=3$: 3s, 3p, 3d
• N $n=4$: 4s, 4p, 4d, 4f

Χρήσιμος κανόνας: Κάθε στιβάδα έχει n υποστιβάδες και συνολικά n² τροχιακά.

Ο μαγνητικός κβαντικός αριθμός mℓ καθορίζει τον προσανατολισμό του τροχιακού στο χώρο και παίρνει τιμές από -ℓ έως +ℓ. Το πλήθος των τροχιακών κάθε υποστιβάδας ισούται με 2ℓ+1.

Τροχιακά και Spin Ηλεκτρονίων

Κάθε υποστιβάδα περιέχει συγκεκριμένο αριθμό τροχιακών:

• s: 1 τροχιακό $mℓ = 0$
• p: 3 τροχιακά $mℓ = -1, 0, +1$
• d: 5 τροχιακά $mℓ = -2, -1, 0, +1, +2$
• f: 7 τροχιακά $mℓ = -3, -2, -1, 0, +1, +2, +3$

Για παράδειγμα, η στιβάδα M $n=3$ έχει 1 + 3 + 5 = 9 τροχιακά συνολικά, που επιβεβαιώνει τον κανόνα n² = 3² = 9.

Ο μαγνητικός κβαντικός αριθμός spin ms περιγράφει την ιδιοπεριστροφή του ηλεκτρονίου και παίρνει μόνο δύο τιμές: +1/2 (spin προς τα πάνω, ↑) και -1/2 (spin προς τα κάτω, ↓).

Σημαντικό: Κάθε τροχιακό μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 2 ηλεκτρόνια με αντίθετα spins.

Έτσι, ένα τροχιακό (n, ℓ, mℓ) μπορεί να περιέχει δύο ηλεκτρόνια: ένα με $n, ℓ, mℓ, +1/2$ και ένα με $n, ℓ, mℓ, -1/2$. Αυτή είναι η βάση για την κατανόηση της ηλεκτρονιακής δομής των ατόμων.

Εφαρμογές και Ασκήσεις

Για να αναγνωρίζεις αν ένας συνδυασμός κβαντικών αριθμών είναι έγκυρος, θυμήσου τους κανόνες: ℓ ≤ n-1 και |mℓ| ≤ ℓ. Επίσης, όλοι οι αριθμοί πρέπει να είναι μη αρνητικοί εκτός από το mℓ και ms.

Στον πίνακα βλέπεις παραδείγματα: Το (2,3,-2) είναι άκυρο γιατί ℓ = 3 > n-1 = 1. Το (2,1,-1) αντιστοιχεί στο 2py τροχιακό και είναι έγκυρο. Το (4,-2,-1) είναι άκυρο γιατί το ℓ δεν μπορεί να είναι αρνητικό.

Για να βρεις τροχιακά με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, εργάσου συστηματικά. Για n=4 και mℓ=-2: Το ℓ πρέπει να είναι τουλάχιστον 2 $για να επιτρέπει mℓ=-2$, άρα έχουμε τα τροχιακά (4,2,-2) και (4,3,-2).

Χρήσιμη στρατηγική: Για τροχιακά με mℓ=0, ψάξε σε όλες τις υποστιβάδες της δεδομένης στιβάδας - το s πάντα έχει mℓ=0!

Τα s τροχιακά (ℓ=0) έχουν πάντα mℓ=0, οπότε για κάθε n υπάρχει ένα s τροχιακό με mℓ=0. Για παράδειγμα, τα τροχιακά (3,0,0), (3,1,0), και (3,2,0) έχουν όλα mℓ=0 και ανήκουν στη στιβάδα M.