Η Κρίση της Φεουδαρχίας στη Δυτική Ευρώπη
Η περίοδος 1270-1330 έφερε βαθιά κρίση στη Δυτική Ευρώπη. Ο πληθυσμός αυξήθηκε πιο γρήγορα από την αγροτική παραγωγή, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα επισιτισμού.
Οι αγρότες στράφηκαν σε εμπορικά προϊόντα (κρασί, λινάρι) αντί για δημητριακά, κάνοντας την οικονομία εξαρτημένη από το διεθνές εμπόριο. Φυσικές καταστροφές και πλημμύρες επιδείνωσαν την κατάσταση.
Το μεγαλύτερο πλήγμα ήταν ο Μαύρος Θάνατος (1347-τέλος 14ου αι.), επιδημία βουβωνικής πανώλης που εξόντωσε τα δύο πέμπτα του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Ταυτόχρονα, ο καταστροφικός Εκατονταετής Πόλεμος (1339-1453) μεταξύ Γαλλίας-Αγγλίας συμπλήρωσε την καταστροφή.
Οι εξεγέρσεις φτωχών στις πόλεις (π.χ. Φλωρεντία) και στην ύπαιθρο, παρόλο που καταστάλησαν βίαια, είχαν θετικά αποτελέσματα: συμμετοχή συντεχνιών στα δημοτικά συμβούλια και αύξηση μισθών εργαζομένων.
💡 Προσοχή: Αυτές οι κρίσεις προετοίμασαν την αλλαγή από τη φεουδαρχία στη νεότερη εποχή.