Η ολοκλήρωση της επανάστασης και η τραγική κατάληξη
Ο Καποδίστριας κατάφερε να ολοκληρώσει αυτό που άρχισαν οι επαναστάτες του 1821. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1829, στην Πέτρα Βοιωτίας, οι ελληνικές δυνάμεις υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη νίκησαν οριστικά τις τουρκικές. Το 1830 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας, και το 1832 η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης διεύρυνε τα ελληνικά σύνορα μέχρι τη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.
Όμως, η συγκεντρωτική του πολιτική δημιούργησε ισχυρούς εχθρούς. Πρόκριτοι όπως ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, πλοιοκτήτες όπως ο Κουντουριώτης, Φαναριώτες όπως ο Μαυροκορδάτος, ακόμη και διανοούμενοι όπως ο Κοραής, αντιτάχθηκαν στις μεταρρυθμίσεις του. Η Αγγλία και η Γαλλία τον θεωρούσαν όργανο της Ρωσίας και υποκινούσαν αντικαποδιστριακές κινήσεις.
Η αντιπολίτευση κλιμακώθηκε επικίνδυνα: ο Μιαούλης ανατίναξε στον Πόρο τα δύο μεγαλύτερα ελληνικά πλοία, εφημερίδες προπαγάνδιζαν τη δολοφονία του κυβερνήτη. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, οι αδελφοί Μαυρομιχάλης δολοφόνησαν τον Καποδίστρια στο Ναύπλιο, τερματίζοντας τραγικά μια περίοδο που θα μπορούσε να έχει διαφορετική εξέλιξη.
💡 Γιατί να το θυμάμαι; Η περίοδος Καποδίστρια δείχνει πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις ένα κράτος από το μηδέν, ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις.