Κειμενικοί Δείκτες και Δευτερεύουσες Αναφορικές Προτάσεις
Κάθε φορά που διαβάζεις ένα κείμενο, υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που σου "μιλούν" και σου αποκαλύπτουν κρυμμένες πληροφορίες. Τα σημεία στίξης δεν είναι τυχαία - σου δείχνουν το ρυθμό και τη διάθεση του κειμένου.
Τα ρηματικά πρόσωπα σου λένε ποιος μιλάει και σε ποιον απευθύνεται, ενώ τα σχήματα λόγου κάνουν τη γλώσσα πιο εκφραστική. Ο σχολιασμός του τίτλου είναι πάντα ένα καλό σημείο για να ξεκινήσεις την ανάλυση.
Οι ονοματικές αναφορικές προτάσεις λειτουργούν σαν ουσιαστικά και μπορούν να είναι υποκείμενο ή αντικείμενο. Εισάγονται με αναφορικές αντωνυμίες όπως "όποιος", "ό,τι". Για παράδειγμα: "Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει".
Συμβουλή: Όταν βλέπεις μια αναφορική αντωνυμία, σταμάτα και σκέψου τι ρόλο παίζει η πρόταση στο κείμενο!
Οι επιρρηματικές αναφορικές προτάσεις λειτουργούν σαν επιρρηματικοί προσδιορισμοί και εισάγονται με αναφορικά επιρρήματα όπως "όσο", "όπου". Δες το παράδειγμα: "Όσο κι αν φώναζε, δεν την άκουγε κανείς".