Το Φάσμα των Ελληνικών Εξαγωγών
Εκτός από τα κλασικά γεωργικά προϊόντα, η Ελλάδα εξήγαγε ανεπεξέργαστες πρώτες ύλες όπως δέρματα και μεταλλεύματα. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η εξαγωγή βαμβακιού κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου.
Ο καπνός παρέμεινε ασήμαντος (μόλις 2-3% των εξαγωγών), ενώ τα μεταλλευτικά προϊόντα άγγιξαν το 1/5 των εξαγωγών στο τέλος του αιώνα. Σημαντικότερα ήταν ο μόλυβδος και η σαντωρινή γη.
Αντίθετα, οι εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων παρέμειναν εντελώς αμελητέες, αποδεικνύοντας την αγροτική φύση της ελληνικής οικονομίας.
Προσοχή στις Εξετάσεις: Η Ελλάδα του 19ου αιώνα ήταν τυπική περίπτωση αγροτικής χώρας που εξήγαγε πρώτες ύλες και εισήγαγε βιομηχανικά προϊόντα.
Εισαγωγές και Εμπορικοί Εταίροι
Οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων κάλυπταν το 1/3 του συνόλου, με τα δημητριακά (κυρίως σιτάρι) να είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση του επισιτιστικού προβλήματος. Τα βιομηχανικά προϊόντα περιλάμβαναν νήματα, μηχανήματα και χημικά προϊόντα.
Οι κυριότεροι εμπορικοί εταίροι ήταν τα βιομηχανικά κράτη της Δυτικής Ευρώπης - Αγγλία, Γαλλία και Βέλγιο. Η Αγγλία ήταν ο σημαντικότερος αγοραστής σταφίδας και μεταλλευμάτων.
Ελληνικοί Εμπορικοί Οίκοι στο Εξωτερικό
Ένα χαρακτηριστικό της εποχής ήταν ότι ισχυροί ελληνικοί εμπορικοί οίκοι δραστηριοποιούνταν σε περιοχές γύρω από την Ελλάδα. Στη νότια Ρωσία, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη και την Αλεξάνδρεια, Έλληνες έμποροι ανταγωνίζονταν επιτυχώς τους εγχώριους εμπόρους και τους εμπορικούς οίκους των δυτικών δυνάμεων.