Η άνοδος των Καρολιδών και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Το 732, ο Κάρολος Μαρτέλος σταμάτησε την προέλαση των Αράβων στο Πουατιέ, γεγονός που τον κατέστησε ήρωα και ιδρυτή της δυναστείας των Καρολιδών. Ο γιος του, Πιπίνος, στέφθηκε από τον πάπα το 754 ως "ελέω Θεού βασιλέας", δημιουργώντας μια ισχυρή συμμαχία μεταξύ Φράγκων και παπισμού.
Ο Κάρολος ο Μέγας (Καρλομάγνος) επέκτεινε σημαντικά την επικράτεια και οργάνωσε το κράτος του σε 200 κομητείες. Καθιέρωσε τους βασιλικούς απεσταλμένους για τον έλεγχο των τοπικών αρχόντων και προχώρησε σε εκκλησιαστική μεταρρύθμιση.
Το 800 μ.Χ., ο πάπας Λέοντας Γ' στέφει τον Κάρολο αυτοκράτορα στη Ρώμη. Αυτό δημιούργησε το πρόβλημα των "δύο αυτοκρατοριών", καθώς τώρα συνυπήρχαν η Ανατολική (βυζαντινή) και η Δυτική αυτοκρατορία, βαθαίνοντας το χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Μετά το θάνατο του Καρλομάγνου, η αυτοκρατορία διασπάστηκε το 843 με τη συνθήκη του Βερντέν, δημιουργώντας τις βάσεις για τη σύγχρονη Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία.
Προσοχή στις εξετάσεις: Η στέψη του 800 και η συνθήκη του Βερντέν (843) είναι κλειδιά για την κατανόηση της μεσαιωνικής Ευρώπης.