Τα Μέρη του Ρητορικού Λόγου: Η Αρχιτεκτονική της Πειθούς
Κάθε ρητορικός λόγος ακολουθεί μια συγκεκριμένη δομή που στόχο έχει τη μέγιστη πειστικότητα. Αυτά τα μέρη είναι σαν τα θεμέλια ενός κτιρίου - το καθένα έχει τον δικό του ρόλο!
Το προοίμιον εξασφαλίζει την προσοχή και εύνοια των ακροατών, ενώ η διήγησις παρουσιάζει τα γεγονότα - όχι χρονολογικά, αλλά με τρόπο που να εξυπηρετεί τον ρήτορα.
Η πίστις (απόδειξη) είναι η καρδιά του λόγου. Περιλαμβάνει άτεχνες αποδείξεις (νόμους, μάρτυρες) και έντεχνες (ενθυμήματα, παραδείγματα, γνώμες). Τα ενθυμήματα είναι σύντομοι συλλογισμοί που οδηγούν σε πιθανά συμπεράσματα.
Επίσης χρησιμοποιούνται τα ήθη (η εικόνα του ρήτορα) και τα πάθη (συναισθηματική επίδραση στους ακροατές). Ο επίλογος ανακεφαλαιώνει και προκαλεί έντονα συναισθήματα για την τελική πειθώ.
Προσοχή στις εξετάσεις: Τα ενθυμήματα μπορεί να είναι ορθά λογικά, αλλά όχι κατ' ανάγκη αληθή!