Το Προοίμιο και η Ικεσία του Χρύση (στίχοι 1-53)
Φανταστείτε να γράφετε ένα τραγούδι για την πιο μεγάλη οργή που έχετε δει! Έτσι ακριβώς ξεκινάει ο Όμηρος την Ιλιάδα. Καλεί τη Μούσα να τραγουδήσει την τρομερή οργή του Αχιλλέα, που έφερε τεράστιες συμφορές στους Έλληνες.
Όλα ξεκίνησαν από έναν απελπισμένο πατέρα. Ο Χρύσης, ιερέας του Απόλλωνα, πήγε στο στρατόπεδο των Αχαιών με λύτρα στα χέρια. Ήθελε να πάρει πίσω την κόρη του, Χρυσηίδα, που είχε γίνει αιχμάλωτος πολέμου.
Οι περισσότεροι Αχαιοί συμφώνησαν να τη δώσουν πίσω. Όμως ο Αγαμέμνονας αρνήθηκε κατηγορηματικά και έδιωξε τον Χρύση με άσχημο τρόπο. Αυτή η απόρριψη θα γινόταν η αρχή όλων των κακών.
Προσοχή: Η "επίκληση στη Μούσα" είναι τυπική αρχή των αρχαίων επών - σαν να ζητάει βοήθεια από τη θεά της ποίησης!
Ο Απόλλωνας, θεωμένος που προσβλήθηκε ο ιερέας του, κατέβηκε οργισμένος από τον Όλυμπο. Άρχισε να σκοτώνει με τα βέλη του πρώτα τα ζώα και μετά τους στρατιώτες των Αχαιών. Έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος εκδίκησης που θα τάραζε όλο τον πόλεμο.