Τρίτη Σκηνή: Ο Συλλογισμός του Μενέλαου
Ο Μενέλαος βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα: έχει την Ελένη που έφερε από την Τροία, αλλά η γερόντισσα του είπε για μια Ελένη στο παλάτι. Πώς είναι δυνατόν;
Ο συλλογισμός του είναι απλοϊκός και αντιφατικός. Αρχικά σκέφτεται ότι μπορεί να είναι συνωνυμία, μετά απορρίπτει αυθαίρετα αυτή τη σκέψη. Τελικά καταλήγει ότι δεν πρέπει να ασχολείται με αυτό αλλά με το πρόβλημα της επιβίωσής του.
Αυτή η σκηνή δείχνει τον Μενέλαο ως παρωδία τραγικού ήρωα. Είναι αφελής, προσηλωμένος στις βιοτικές ανάγκες, θρασύδειλος και κουτοπόνηρος. Ωστόσο, δεν είναι καθαρά κωμικός - αποτελεί πρότυπο του καθημερινού ανθρώπου που προσπαθεί να επιβιώσει.
Κλειδί κατανόησης: Ο Ευριπίδης "κατεβάζει" τους ήρωες από το βάθρο των επών και τους εμφανίζει ως κοινούς, καθημερινούς ανθρώπους με αδυναμίες και αντιφάσεις.
Τα στοιχεία που τον κάνουν κωμικοτραγικό: η ρακοφορία, το ζητιανεύειν, η βίαιη αποπομπή από μια υπηρέτρια, τα κλάματα, οι απλοϊκές σκέψεις, και η δειλία του μπροστά στον Θεοκλύμενο.