Οι σταυροφορίες και η 1η άλωση της Πόλης
Φανταστείτε να χάνετε την πρωτεύουσά σας από αυτούς που θεωρούσατε συμμάχους! Αυτό ακριβώς συνέβη στους Βυζαντινούς το 1204.
Οι Σταυροφορίες άρχισαν τον 11ο αιώνα όταν οι Σελτζούκοι Τούρκοι κατέλαβαν τους Αγίους Τόπους το 1077. Ο πάπας ήθελε να απελευθερώσει τον Πανάγιο Τάφο, ενώ υπήρχαν και άλλοι λόγοι: οι βίαιες επιθέσεις κατά των προσκυνητών, τα οικονομικά προβλήματα της Δύσης και το κάλεσμα για βοήθεια από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό.
Η 1η Σταυροφορία (1096-1099) κηρύχθηκε από τον πάπα Ουρβανό Β' στο Κλερμόν της Γαλλίας το 1095. Είχε δύο φάσεις: τη λαϊκή σταυροφορία που ήταν ανοργάνωτη και εξολοθρεύτηκε από τους Τούρκους, και τη φεουδαρχική σταυροφορία που νίκησε και παραχώρησε εδάφη της Μικράς Ασίας πίσω στο Βυζάντιο.
Προσοχή: Η 4η Σταυροφορία (1204) ήταν η χειρότερη για το Βυζάντιο - αντί να πάνε στην Αίγυπτο, οι σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη!
Οι επόμενες σταυροφορίες είχαν μικτά αποτελέσματα. Η 2η και 3η απέτυχαν, αλλά η 3η είχε σημαντική συνέπεια: την κατάληψη της Κύπρου από τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο Λεοντόκαρδο, που στη συνέχεια την παρέδωσε στον Φράγκο Γουίδα Λουζινιάν. Έτσι η Κύπρος παρέμεινε υπό δυτική εξουσία για 4 ολόκληρους αιώνες.