Κορύφωση και τέλος της εικονομαχίας
Η εικονομαχία κορυφώθηκε επί Κωνσταντίνου Ε', όπου μετατράπηκε σε ανελέητη εκστρατεία κατά των μοναχών και των μοναστηριών - των κύριων υπερασπιστών της εικονολατρίας. Η Ιερεία Σύνοδος νομιμοποίησε αυτές τις διώξεις, καταδικάζοντας τη λατρεία των εικόνων.
Το 787 όμως, επί Κωνσταντίνου ΣΤ' και της Ειρήνης, η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε την εικονομαχία και αποκατέστησε τις εικόνες. Φαινόταν ότι το κίνημα είχε τελειώσει, αλλά δεν ήταν έτσι.
Η εικονομαχία αναζωπυρώθηκε από τους αυτοκράτορες Λέοντα Ε' και Θεόφιλο. Το οριστικό τέλος ήρθε όταν η μητέρα του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ', Θεοδώρα, μαζί με τους συνεργάτες της Βάρδα και Θεοκτίστο, συγκάλεσε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 843.
Η εικονομαχία είχε καταστροφικές συνέπειες για τις σχέσεις με τη Δύση. Ο πάπας, δυσαρεστημένος με την πολιτική των Βυζαντινών, στράφηκε προς τους Φράγκους - μια κίνηση που άλλαξε για πάντα το γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης.
Κλειδί για εξετάσεις: Θυμήσου τις ημερομηνίες 726 (έναρξη), 787 (πρώτο τέλος), 843 (οριστικό τέλος) και τη σημασία της για τις σχέσεις Ανατολής-Δύσης.