Κλίση του ρήματος εἰμί (είμαι)
Το εἰμί είναι το ρήμα που θα συναντάς παντού στα αρχαία ελληνικά κείμενα. Σημαίνει "είμαι" και λειτουργεί ακριβώς όπως στα νέα ελληνικά, αλλά με διαφορετικούς τύπους.
Στην οριστική ενεστώτα έχουμε: εἰμί (είμαι), εἶ (είσαι), ἐστί(ν) (είναι), ἐσμέν (είμαστε), ἐστε (είστε), εἰσί(ν) (είναι). Πρόσεχε ότι το (ν) στο τέλος προστίθεται μόνο όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από φωνήεν.
Ο παρατατικός (αντιστοιχεί στον αόριστο των νέων ελληνικών) είναι: ἦ/ἦν (ήμουν), ἦσθα (ήσουν), ἦν (ήταν), ἦμεν (ήμαστε), ἦτε (ήσαστε), ἦσαν (ήταν).
Συμβουλή: Μάθε πρώτα την οριστική γιατί τη χρησιμοποιούμε πιο συχνά στα κείμενα!
Οι άλλες εγκλίσεις (υποτακτική, ευκτική, προστακτική) τις χρειάζεσαι για πιο σύνθετες προτάσεις. Το απαρέμφατο είναι εἶναι (να είμαι) και η μετοχή κλίνεται ὤν, οὖσα, ὄν (που είμαι/που είσαι κ.λπ.).