Η Αραβία πριν το Ισλάμ και η Γέννηση της Νέας Θρησκείας
Φανταστείτε την Αραβική Χερσόνησο σαν έναν κόσμο χωρισμένο στα δύο. Στο νότο, αγροτικές κοινωνίες καλλιεργούσαν τη γη, ενώ στο βορρά νομαδικές φυλές ζούσαν σε συνεχείς συγκρούσεις και λήστευαν τα εμπορικά καράβάνια.
Σε αυτό το περιβάλλον εμφανίζεται ο Μωάμεθ, ένας έμπειρος οδηγός καραβανιών που το 613 μ.Χ. άρχισε να κηρύττει μια επαναστατική ιδέα. Κατήγγειλε τους συμπατριώτες του ως ειδωλολάτρες και τους κάλεσε να πιστέψουν σε έναν μόνο Θεό.
Το 622 μ.Χ. οι κάτοικοι της Μέκκας τον εξόρισαν, αλλά αυτός κατέφυγε στη Μεδίνα όπου ίδρυσε την πρώτη κοινότητα πιστών. Αυτή η μετανάστευση, γνωστή ως Εγίρα, έγινε η αφετηρία του ισλαμικού ημερολογίου.
Σκέψου το έτσι: Η Εγίρα για τους μουσουλμάνους είναι σαν τη γέννηση του Χριστού για τους χριστιανούς - το σημείο από όπου ξεκινά η μέτρηση του χρόνου.
Το Ισλάμ (που σημαίνει "υποταγή") βασίστηκε σε πέντε βασικούς πυλώνες που όλοι οι μουσουλμάνοι έπρεπε να ακολουθούν: την πίστη σε έναν Θεό και τον προφήτη του, την προσευχή πέντε φορές την ημέρα, την υποχρεωτική ελεημοσύνη, τη νηστεία του Ραμαζανιού και το προσκύνημα στη Μέκκα.
