Η εκμετάλλευση των ορυχείων
Η Ελλάδα του 19ου αιώνα δεν είχε βαριά βιομηχανία, οπότε τα ορυκτά πλούτη χρησιμοποιούνταν κυρίως για εξαγωγές ή για τοπικές ανάγκες. Οι λατομεία και τα οικοδομικά υλικά κάλυπταν τις εγχώριες ανάγκες, ενώ τα μεταλλεύματα πήγαιναν κατευθείαν στη Δυτική Ευρώπη ως πρώτες ύλες.
Το 1860 η κυβέρνηση ενθάρρυνε τη μεταλλευτική δραστηριότητα με νέα νομοθεσία που επέτρεπε την "εκχώρηση" μεταλλευτικών δικαιωμάτων με ευνοϊκούς όρους. Το αποτέλεσμα; Ραγδαία εξέλιξη του κλάδου!
Κάτι που πρέπει να ξέρεις: Τα έργα για τη διώρυγα του Σουέζ (1869) δημιούργησαν τεράστια ζήτηση για ελληνικά μεταλλεύματα και οικοδομικά υλικά.
Το Λαύριο έγινε το κέντρο της μεταλλευτικής δραστηριότητας, όπως ακριβώς ήταν και στην αρχαιότητα. Το 1866 μια γαλλο-ιταλική εταιρεία άρχισε να εκμεταλλεύεται όχι μόνο τα υπόγεια κοιτάσματα, αλλά και τις περίφημες "σκωρίες".




































