Ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας: Εισαγωγή για μαθητές Γ' Λυκείου

Σωκράτης: Ο Φιλόσοφος που Έμαθε την Αξία της Άγνοιας

Όλα άρχισαν με έναν χρησμό από τους Δελφούς που έλεγε ότι ο Σωκράτης ήταν ο σοφότερος άνθρωπος. Αντί να το δεχτεί τυφλά, αποφάσισε να το ελέγξει και ανακάλυψε κάτι σοκαριστικό: οι "σοφοί" Αθηναίοι δεν ήξεραν τίποτα, αλλά νόμιζαν ότι ήξεραν τα πάντα.

Η σοφία του Σωκράτη ήταν απλή: "έν οἶδα, ὅτι οὐδὲν οἶδα" (ξέρω ότι δεν ξέρω τίποτα). Αυτή η στάση τον έκανε εχθρό των ψευδοσόφων, γιατί τους έδειχνε την άγνοιά τους με την ειρωνεία του.

Η σωκρατική διαλεκτική λειτουργούσε σε τρία στάδια: Πρώτα, ο συνομιλητής έθετε μια άποψη που θεωρούσε σωστή. Στη συνέχεια, ο Σωκράτης με απλές ερωτήσεις έδειχνε ότι τα επιχειρήματά του ήταν λάθος. Τέλος, μέσα από νέες ερωτήσεις οδηγούσε τον συνομιλητή στην αληθινή γνώση.

Σημαντικό: Ο Σωκράτης δεν ήταν άθεος - χρησιμοποιούσε την ειρωνεία ως εργαλείο φιλοσοφικής έρευνας για να βρει την αναλλοίωτη αλήθεια.

Σωκρατική Μαιευτική και Ηθική

Ο Σωκράτης παρομοίαζε τον εαυτό του με μαία που βοηθάει τις γυναίκες να γεννήσουν. Έτσι κι εκείνος βοηθούσε τους ανθρώπους να "γεννήσουν" την αλήθεια που ήδη υπήρχε μέσα τους.

Η σωκρατική μαιευτική υποστήριζε ότι ο άνθρωπος γνωρίζει ήδη την αλήθεια και την Ιδέα, και η φιλοσοφία απλά τον βοηθάει να την θυμηθεί. Δεν "δημιουργούμε" γνώση - την ανακαλύπτουμε.

Σε αντίθεση με τους σοφιστές που ενδιαφέρονταν μόνο για το κέρδος, ο Σωκράτης αναζητούσε σταθερές ηθικές αρχές που δεν επηρεάζονται από τις συνθήκες. Δεν τον ενδιέφεραν τα ηθικά φαινόμενα, αλλά η ουσία της ηθικής.

Με την επαγωγική μέθοδο, ξεκινούσε από καθημερινά παραδείγματα και οδηγούσε σε καθολικούς ορισμούς για έννοιες όπως δικαιοσύνη, θάρρος και σοφροσύνη.

Κλειδί: "Η λογική σκέψη και όχι οι αισθήσεις είναι ο μοναδικός οδηγός προς την αλήθεια".

Η Δίκη του Σωκράτη: Πολιτικά Παιχνίδια

Το 399 π.Χ., ο Σωκράτης κατηγορήθηκε για αθεία και διαφθορά των νέων από τον Μέλητο, τον Άνυτο και τον Λύκωνα. Όμως αυτές οι κατηγορίες ήταν στην πραγματικότητα προσχηματικές.

Η θρησκευτική κατηγορία ήταν αστήρικτη γιατί η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν είχε σταθερά δόγματα ή επίσημο κλήρο. Οι πολίτες εκλέγονταν ως ιερείς, και δύσκολα μπορούσε κάποιος να κατηγορηθεί για αθεία αν συμμετείχε στις τελετές.

Η πολιτική κατηγορία ήταν η αληθινή αιτία: Ο Σωκράτης είχε γοητεύσει πολλούς νέους που αργότερα έπαιξαν αρνητικό ρόλο στην πολιτική. Ο Αλκιβιάδης, ο Κριτίας και ο Χαρμίδης (θείοι του Πλάτωνα) συνδέθηκαν με το πραξικόπημα των Τριάκοντα τυράννων.

Προσοχή: Πολλοί διανοούμενοι εκείνη την εποχή κατηγορήθηκαν για ασέβεια, όπως ο Αναξαγόρας και ο Πρωταγόρας.

Ο Θάνατος του Σωκράτη και η Γέννηση του Πλάτωνα

Στο δικαστήριο της Ηλιαίας με 500 δικαστές, ο Σωκράτης έδειξε την τυπική του ειρωνεία και περιφρόνηση για τον θάνατο. Πρότεινε ως ποινή τη δωρεάν σίτισή του στο Πρυτανείο (τιμή που απονέμονταν σε ήρωες) και αργότερα μόλις μία μνα (ενώ η περιουσία του ήταν 5 μνες).

Η καταδίκη ήρθε με μικρή πλειοψηφία: πρώτα 281 εναντίον 220 για την ενοχή, και μετά 300 εναντίον 201 για τη θανατική ποινή. Η εκτέλεση καθυστέρησε έναν μήνα λόγω θρησκευτικής αποστολής στη Δήλο.

Ο Πλάτωνας $428/9 π.Χ.$ γεννήθηκε σε αριστοκρατική οικογένεια - πατέρας ο Αρίστωνας, μητέρα η Περικτιόνη που συνδεόταν με τον Σόλωνα. Οι θείοι του, Κριτίας και Χαρμίδης, συμμετείχαν στους Τριάκοντα τυράννους.

Ενδιαφέρον: Ο Πλάτωνας έκαψε τα νεανικά του ποιήματα όταν γνώρισε τον Σωκράτη και αφοσιώθηκε στη φιλοσοφία.

Οι Απογοητεύσεις και τα Ταξίδια του Πλάτωνα

Ο Πλάτωνας απογοητεύτηκε από την πολιτική για δύο λόγους: την ανάμειξη των συγγενών του με τους Τριάκοντα και την καταδίκη του Σωκράτη από το δημοκρατικό καθεστώς. Έτσι εγκατέλειψε οριστικά κάθε φιλοδοξία συμμετοχής στα κοινά.

Μετά τον θάνατο του Σωκράτη, κατέφυγε στα Μέγαρα στον φιλόσοφο Ευκλείδη. Στη συνέχεια έκανε τρία κρίσιμα ταξίδια στη Σικελία.

Το πρώτο ταξίδι $398-390 π.Χ.$ ήταν καθοριστικό: γνώρισε τον Πυθαγορισμό και τον Αρχύτα τον Ταραντίνο, καθώς και τον τύραννο Διονύσιο Α'. Όταν προσπάθησε να τον διδάξει πολιτική αρετή, εκδιώχθηκε και κινδύνευσε να πουληθεί ως δούλος.

Το δεύτερο ταξίδι (366 π.Χ.) στόχευε να μετατρέψει τον Διονύσιο Β' σε φιλόσοφο-βασιλέα, αλλά βρέθηκε όμηρος των συγκρούσεων με τον Δίωνα.

Σημείωση: Παρά τις απογοητεύσεις, ο Πλάτωνας δεν σταμάτησε να μελετά την πολιτική θεωρία για την ιδανική διακυβέρνηση.

Η Ακαδημία: Το Πρώτο Πανεπιστήμιο του Κόσμου

Το 387 π.Χ., επηρεασμένος από το πρώτο ταξίδι στη Σικελία, ο Πλάτωνας ίδρυσε την Ακαδημία σε ένα υπαίθριο γυμναστήριο έξω από την Αθήνα. Αυτό ήταν το πρώτο οργανωμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα της ιστορίας.

Η Ακαδημία λειτούργησε για 916 χρόνια $387 π.Χ. - 529 μ.Χ.$ μέχρι που έκλεισε επί Ιουστινιανού. Δίδασκε Μαθηματικά και Φιλοσοφία, με την περίφημη επιγραφή "Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω".

Ο πιο διάσημος μαθητής ήταν ο Αριστοτέλης, που παρέμεινε 20 χρόνια αλλά τελικά ακολούθησε δική του φιλοσοφική πορεία. Άλλοι σημαντικοί μαθητές ήταν ο Ξενοκράτης (διάδοχος και δάσκαλος του Πλάτωνα) και ο Φίλιππος Οπούντιος.

Κληρονομιά: Η Ακαδημία του Πλάτωνα έγινε το πρότυπο για όλα τα μετέπειτα εκπαιδευτικά ιδρύματα του δυτικού κόσμου.