Το κείμενο του Προοιμίου και η μετάφρασή του
Στο προοίμιο του λόγου του (παράγραφοι 1-3), ο Μαντίθεος ξεκινά με έναν απροσδόκητο τρόπο. Αντί να δείχνει αγανάκτηση για την κατηγορία εναντίον του, δηλώνει πως θα ένιωθε ευγνωμοσύνη προς τους κατηγόρους του αν δεν γνώριζε ότι θέλουν να τον βλάψουν.
Εξηγεί πως οι συκοφαντημένοι άνθρωποι ωφελούνται όταν τους δίνεται η ευκαιρία να αποδείξουν την αθωότητά τους. Τονίζει με αυτοπεποίθηση πως ακόμα και αν κάποιος έχει αρνητική γνώμη για εκείνον, μόλις ακούσει τα επιχειρήματά του θα αλλάξει άποψη.
Ο ομιλητής ζητά από τη Βουλή να μην ικανοποιηθεί μόνο με την απόδειξη ότι είναι υποστηρικτής του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά να λάβει υπόψη και την υπόλοιπη συμπεριφορά του. Στο τέλος προαναγγέλλει ότι θα αποδείξει πως δεν υπηρέτησε ως ιππέας, δεν βρισκόταν στην Αθήνα κατά την περίοδο των Τριάκοντα τυράννων και δεν συμμετείχε στο τυραννικό καθεστώς.
💡 Αντί να αμυνθεί αμέσως, ο Μαντίθεος χρησιμοποιεί την τεχνική του "σχήματος παρά προσδοκίαν", αιφνιδιάζοντας το ακροατήριο και κερδίζοντας την προσοχή του από την αρχή!




















