Το Πείραμα του Griffith

Το πείραμα του Griffith ήταν το πρώτο που έδειξε ότι κάτι μυστηριώδες μπορεί να μεταφέρει γενετική πληροφορία μεταξύ βακτηρίων. Χρησιμοποίησε δύο στελέχη πνευμονιόκοκκου: τα λεία βακτήρια (παθογόνα, με κάλυμμα) και τα αδρά βακτήρια (μη παθογόνα, χωρίς κάλυμμα).

Όταν έκανε ένεση σε ποντίκια με ζωντανά αδρά βακτήρια μαζί με νεκρά λεία, τα ποντίκια πέθαιναν! Αυτό σήμαινε ότι κάποια "μετασχηματιστική αρχή" από τα νεκρά λεία βακτήρια είχε μετατρέψει τα αδρά σε παθογόνα.

💡 Σκέψου το έτσι: Ήταν σαν να υπήρχε μια "συνταγή" που πέρασε από τα νεκρά στα ζωντανά βακτήρια!

Το Πείραμα των Avery, MacLeod και McCarty

Οι τρεις αυτοί επιστήμονες θέλησαν να βρουν ποια ακριβώς ουσία ήταν υπεύθυνη για τον μετασχηματισμό που είδε ο Griffith. Διαχώρισαν τα νεκρά λεία βακτήρια στα βασικά τους συστατικά: DNA, RNA, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και λιπίδια.

Δοκίμασαν κάθε συστατικό ξεχωριστά με αδρά βακτήρια. Μόνο το DNA κατάφερε να μετασχηματίσει τα αδρά σε λεία βακτήρια!

Αυτό το πείραμα απέδειξε για πρώτη φορά ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό που φέρει την κληρονομική πληροφορία.

💡 Θυμήσου: Αυτή ήταν η πρώτη φορά που κάποιος απέδειξε επιστημονικά ότι το DNA είναι ο "σκληρός δίσκος" της ζωής!

Το Πείραμα των Hershey και Chase & Δομή Νουκλεϊκών Οξέων

Οι Hershey και Chase χρησιμοποίησαν βακτηριοφάγους Τ2 (ιούς που μολύνουν βακτήρια) για να επιβεβαιώσουν ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό. Σημάδεψαν τις πρωτεΐνες με θείο-35 και το DNA με φώσφορο-32, και είδαν ότι μόνο το DNA εισέρχεται στα βακτήρια κατά τη μόλυνση.

Τα νουκλεϊκά οξέα (DNA και RNA) αποτελούνται από νουκλεοτίδια. Κάθε δεοξυριβονουκλεοτίδιο του DNA έχει μια αζωτούχο βάση (Α, Τ, G, C), μια δεοξυριβόζη και μια φωσφορική ομάδα.

💡 Απλά πράγματα: Φαντάσου τα νουκλεοτίδια σαν τουβλάκια Lego που ενώνονται για να φτιάξουν το DNA!

Δομή RNA και Φωσφοδιεστερικοί Δεσμοί

Τα ριβονουκλεοτίδια του RNA είναι παρόμοια με αυτά του DNA, αλλά έχουν ριβόζη αντί για δεοξυριβόζη και ουρακίλη (U) αντί για θυμίνη. Η ριβόζη έχει μια επιπλέον ομάδα -OH που κάνει το RNA λιγότερο σταθερό.

Τα νουκλεοτίδια ενώνονται με 3'-5' φωσφοδιεστερικούς δεσμούς για να σχηματίσουν πολυνουκλεοτιδικές αλυσίδες. Ο προσανατολισμός είναι πάντα 5'→3', κάτι που είναι κρίσιμο για την αντιγραφή και τη μεταγραφή.

💡 Προσοχή στις εξετάσεις: Θυμήσου πάντα την κατεύθυνση 5'→3' - είναι από τα πιο συχνά ερωτήματα!

Γενετικό Υλικό Προκαρυωτικών

Τα προκαρυωτικά κύτταρα (βακτήρια) έχουν ένα κύριο κυκλικό δίκλωνο μόριο DNA που αναδιπλώνεται με τη βοήθεια πρωτεϊνών για να χωρέσει στο κύτταρο.

Εκτός από το κύριο DNA, έχουν και πλασμίδια - μικρά κυκλικά δίκλωνα μόρια DNA που αποτελούν το 1-2% του συνολικού DNA. Τα πλασμίδια είναι αυτόνομα μόρια που αντιγράφονται ανεξάρτητα και περιέχουν χρήσιμα γονίδια όπως αυτά της ανθεκτικότητας σε αντιβιοτικά.

💡 Γιατί είναι σημαντικό: Τα πλασμίδια χρησιμοποιούνται στη γενετική μηχανική για να μεταφέρουμε γονίδια!

Γενετικό Υλικό Ευκαρυωτικών

Τα ευκαρυωτικά κύτταρα έχουν πολύ πιο πολύπλοκο γενετικό υλικό από τα προκαρυωτικά. Αντί για ένα μόριο, έχουν πολλά γραμμικά δίκλωνα μόρια DNA που συνδυάζονται με πρωτεΐνες και σχηματίζουν χρωματίνη.

Η χρωματίνη οργανώνεται σε τέσσερα επίπεδα: νουκλεοσώματα (146 ζεύγη βάσεων τυλιγμένα γύρω από οκταμερές ιστονών), ινίδια χρωματίνης, θηλιές και τέλος χρωμοσώματα.

Αυτή η πολύπλοκη δομή επιτρέπει στο τεράστιο ποσό DNA να χωρέσει μέσα στον πυρήνα του κυττάρου.

💡 Σκέψου το έτσι: Είναι σαν να πακετάρεις 30 χιλιόμετρα κλωστής σε μια μπάλα του τένις!

Μορφές Γενετικού Υλικού στον Κυτταρικό Κύκλο

Το γενετικό υλικό αλλάζει μορφή ανάλογα με το στάδιο του κυτταρικού κύκλου. Στη μεσόφαση είναι διασκορπισμένο σαν δίκτυο ινιδίων χρωματίνης, ενώ μετά την αντιγραφή σχηματίζονται χρωμοσώματα με αδελφές χρωματίδες ενωμένες στο κεντρομερίδιο.

Κατά την κυτταρική διαίρεση, ιδιαίτερα στη μετάφαση, τα χρωμοσώματα φτάνουν στο μέγιστο βαθμό συσπείρωσης για να διανεμηθούν σωστά στα θυγατρικά κύτταρα.

💡 Κλειδί για την κατανόηση: Η συσπείρωση δεν είναι τυχαία - είναι απαραίτητη για τη σωστή διανομή!

Καρυότυπος και DNA Οργανιδίων

Ο φυσιολογικός καρυότυπος του ανθρώπου έχει 46 χρωμοσώματα (23 ζεύγη): 22 ζεύγη αυτοσωμικά και 1 ζεύγος φυλετικά (XX για γυναίκες, XY για άντρες). Οι γαμέτες έχουν 23 χρωμοσώματα (22 αυτοσωμικά + 1 φυλετικό).

Τα μιτοχόνδρια είναι ημιαυτόνομα οργανίδια που περιέχουν δικό τους μιτοχονδριακό DNA - συνήθως κυκλικά δίκλωνα μόρια σε 2-10 αντίγραφα. Αυτό το DNA είναι μητρικής προέλευσης.

💡 Ενδιαφέρον γεγονός: Το μιτοχονδριακό DNA κληρονομείται μόνο από τη μητέρα!

Χλωροπλαστικό DNA και Γενετικό Υλικό Ιών

Το χλωροπλαστικό DNA είναι κυκλικό και δίκλωνο, μεγαλύτερο σε μήκος από το μιτοχονδριακό. Ορισμένα κατώτερα πρωτόζωα έχουν γραμμικό μιτοχονδριακό DNA, που αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.

Οι ιοί έχουν το πιο ποικιλόμορφο γενετικό υλικό: μπορεί να είναι DNA ή RNA, κυκλικό ή γραμμικό, μονόκλωνο ή δίκλωνο. Αυτή η ποικιλία τους επιτρέπει να προσαρμόζονται σε διαφορετικούς ξενιστές και περιβάλλοντα.

💡 Σημαντικό για τις εξετάσεις: Μόνο οι ιοί μπορούν να έχουν RNA ως γενετικό υλικό!