Ανάγκες και Αγαθά

Κάθε μέρα νιώθεις κάτι να σου λείπει - αυτό είναι ανάγκη! Είναι το δυσάρεστο συναίσθημα μιας έλλειψης που θέλει ικανοποίηση. Για να καλύψεις τις ανάγκες σου χρειάζεσαι αγαθά.

Τα ελεύθερα αγαθά αφθονούν στη φύση και δεν πληρώνεις για αυτά (όπως το οξυγόνο). Αντίθετα, τα οικονομικά αγαθά είναι περιορισμένα και έχουν τιμή - για παράδειγμα τα τρόφιμα και τα ρούχα.

Πρόσεχε: Τα ελεύθερα αγαθά μπορούν να γίνουν οικονομικά όταν παρεμβληθεί παραγωγική διαδικασία - το νερό της πηγής γίνεται εμφιαλωμένο!

Τα οικονομικά αγαθά χωρίζονται σε κατηγορίες: υλικά (αυτοκίνητο) και άυλα (κομμωτήριο), διαρκή (σπίτι) και καταναλωτά (φαγητό).

Ιδιότητες Αναγκών και Το Αντικείμενο της Πολιτικής Οικονομίας

Οι ανάγκες σου έχουν ενδιαφέρουσες ιδιότητες! Εξελίσσονται με την τεχνολογία και τη συνήθεια, πολλαπλασιάζονται μέσω μίμησης και διαφήμισης. Επίσης παρουσιάζουν κορεσμό - προσωρινό (όπως η πείνα) ή οριστικό (όπως η στέγαση).

Η πολιτική οικονομία ασχολείται με τέσσερα κλειδιά ερωτήματα που αφορούν κάθε κοινωνία:

Τι προϊόντα θα παραχθούν και σε ποιες ποσότητες; Πώς θα παραχθούν; Πώς θα διανεμηθούν στα μέλη της κοινωνίας; Πώς θα αναπτυχθεί η οικονομία;

Σημαντικό: Η διανομή μπορεί να γίνει εξίσου σε όλους, μόνο σε όσους εργάζονται, ή με βάση την εργασία, τη γη και το κεφάλαιο.

Η αγορά δεν είναι μόνο τόπος αλλά και τα μέσα όπου γίνονται αγοραπωλησίες.

Το Βασικό Οικονομικό Πρόβλημα

Εδώ βρίσκεται η καρδιά της οικονομίας! Κάθε κοινωνία, από την απλούστερη μέχρι την πιο σύνθετη, αντιμετωπίζει το ίδιο δίλημμα: απεριόριστες ανάγκες αλλά περιορισμένα αγαθά.

Νομίζεις ότι το πρόβλημα είναι η έλλειψη αγαθών; Λάθος! Η ουσία του οικονομικού προβλήματος είναι η έλλειψη παραγωγικών συντελεστών που παράγουν τα οικονομικά αγαθά.

Θυμήσου: Μερικοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι η επιχειρηματικότητα δεν είναι ξεχωριστός παραγωγικός συντελεστής αλλά ανήκει στην εργασία.

Αυτό το πρόβλημα οδηγεί στην ανάγκη για επιλογές - τι θα παράγουμε και τι θα θυσιάσουμε.

Καμπύλη Παραγωγικών Δυνατοτήτων (ΚΠΔ)

Η Καμπύλη Παραγωγικών Δυνατοτήτων είναι ένα γράφημα που δείχνει όλους τους συνδυασμούς δύο αγαθών που μπορεί να παράγει μια οικονομία. Φαντάσου ότι παράγουμε μόνο όπλα και ψωμί!

Οι συνδυασμοί χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Ανέφικτοι (δεξιά της καμπύλης - αδύνατο να παραχθούν), Εφικτοί (αριστερά της καμπύλης - δυνατοί αλλά όχι με πλήρη αξιοποίηση πόρων), Μέγιστοι εφικτοί (πάνω στην καμπύλη - με πλήρη αξιοποίηση).

Προσοχή: Η ανεργία δεν μετατοπίζει την ΚΠΔ αλλά μας κρατάει σε εφικτούς συνδυασμούς κάτω από την καμπύλη.

Όταν έρχονται μετανάστες, η καμπύλη μετατοπίζεται προς τα πάνω (οικονομική ανάπτυξη). Όταν φεύγουν, προς τα κάτω (οικονομική χειροτέρευση).

Υποθέσεις και Παρατηρήσεις για την ΚΠΔ

Η ΚΠΔ είναι εννοιολογικό εργαλείο που βασίζεται σε τρεις βασικές υποθέσεις: σταθερή τεχνολογία, σταθεροί παραγωγικοί συντελεστές που χρησιμοποιούνται ορθολογικά, και παραγωγή μόνο δύο αγαθών.

Σημαντικές παρατηρήσεις που πρέπει να θυμάσαι: Η εισροή μεταναστών μετατοπίζει την ΚΠΔ προς τα πάνω (οικονομική ανάπτυξη), ενώ η εκροή την μετατοπίζει προς τα κάτω.

Ανεργία σημαίνει ότι υπάρχουν άτομα που θέλουν και μπορούν να δουλέψουν αλλά δεν βρίσκουν εργασία. Η αύξηση ή μείωση της ανεργίας δεν μετατοπίζει την ΚΠΔ.

Ορισμός κλειδί: Η ΚΠΔ δείχνει τη μέγιστη ποσότητα ενός αγαθού που μπορεί να παραχθεί για κάθε δεδομένη ποσότητα του άλλου αγαθού.

Τέλος, η λειτουργία μιας οικονομίας βασίζεται σε κοινωνικούς θεσμούς όπως τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Νοικοκυριά και Επιχειρήσεις

Τα νοικοκυριά είναι βασικές οικονομικές μονάδες που παίρνουν σημαντικές αποφάσεις. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το εισόδημα - τα χρήματα που εισπράττουν. Οι οικονομικές αποφάσεις τους περιλαμβάνουν τι θα καταναλώσουν, πόσα θα αποταμιεύσουν και πού θα εργαστούν.

Οι επιχειρήσεις είναι παραγωγικές μονάδες που αποφασίζουν: τι προϊόν θα παράγουν, σε τι ποσότητα, με ποια μέθοδο, πού θα εγκατασταθούν και σε ποια τιμή θα πουλούν.

Βασικός τύπος: Συνολικά Έσοδα - Κόστος = Κέρδος

Τα εργατικά σωματεία οργανώνονται για να προωθήσουν τα συμφέροντα των εργαζομένων. Δημιουργήθηκαν κατά τη βιομηχανική επανάσταση και αποτελούν αντιστάθμισμα στην οικονομική δύναμη των εργοδοτών.

Επιχειρήσεις και Εργατικά Σωματεία

Οι επιχειρήσεις είναι παραγωγικές μονάδες με διάφορες νομικές μορφές όπου ένα ή περισσότερα άτομα παίρνουν αποφάσεις για την παραγωγή. Καθορίζουν τι προϊόν θα παράγουν, σε τι ποσότητα, με ποια μέθοδο, πού θα εγκατασταθούν και σε ποια τιμή θα πουλούν.

Ο αντικειμενικός σκοπός κάθε επιχείρησης είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους. Στις μεγάλες επιχειρήσεις αυτό είναι προγραμματισμένο και φανερό. Στις μικρές, η προσπάθεια μπορεί να μην είναι συνειδητή.

Τα εργατικά σωματεία είναι οργανώσεις εργαζομένων που στοχεύουν στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των μελών τους. Δημιουργήθηκαν στην Αγγλία τον 18ο αιώνα με τη βιομηχανική επανάσταση.

Σημείωση: Τα εργατικά σωματεία ονομάζονται και εργατικές ενώσεις ή εργατικά συνδικάτα.

Επιτρέπουν τη διαπραγμάτευση με τους εργοδότες και αποτελούν αντιστάθμισμα στην οικονομική τους δύναμη.

Το Κράτος ως Οικονομικός Παράγοντας

Το κράτος είναι η ισχυρότερη συλλογική οντότητα που επηρεάζει σημαντικά την οικονομική ζωή. Παρεμβαίνει στη λειτουργία των επιχειρήσεων με φορολογία και διευκολύνσεις, ενώ επηρεάζει τα νοικοκυριά με φόρους και επιδόματα.

Η κύρια επιδίωξη του κράτους είναι η επίτευξη και διατήρηση οικονομικής ευημερίας και κοινωνικής ισορροπίας. Στόχος του είναι να ελαχιστοποιήσει τις δυνάμεις που θα μπορούσαν να ανατρέψουν το κοινωνικό-πολιτικό καθεστώς.

Κλειδί: Το κράτος ισορροπεί μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής σταθερότητας.

Μέσω της παρέμβασής του, το κράτος διαμορφώνει τις αποφάσεις τόσο των επιχειρήσεων όσο και των νοικοκυριών, επηρεάζοντας έτσι ολόκληρη την οικονομία.

Κόστος Ευκαιρίας - Πρακτική Εφαρμογή

Όταν επιλέγεις να παράγεις περισσότερο από ένα αγαθό, θυσιάζεις κάτι από το άλλο. Αυτή η θυσία ονομάζεται κόστος ευκαιρίας.

Στον πίνακα βλέπεις πώς υπολογίζεται: Όταν πας από το σημείο Α στο Β, παράγεις 20 λιγότερες μονάδες Χ αλλά κερδίζεις 50 μονάδες Ψ. Άρα το κόστος ευκαιρίας είναι 50/20 = 2,5.

Οι τύποι ΔΨ/ΔΧ και ΔΧ/ΔΨ δείχνουν πόσες μονάδες του ενός αγαθού θυσιάζεις για να κερδίσεις μία μονάδα του άλλου.

Βασικός κανόνας: Όσο μετακινείσαι στην καμπύλη, το κόστος ευκαιρίας αλλάζει - συνήθως αυξάνεται.

Παρατήρησε ότι από Α→Β το κόστος είναι 2,5, από Β→Γ πέφτει στο 0,5, ενώ από Γ→Δ γίνεται 0,2. Αυτό δείχνει ότι η παραγωγή έχει διαφορετικό κόστος σε κάθε σημείο.

Καταμερισμός των Έργων

Ο καταμερισμός των έργων σημαίνει ότι κάθε άτομο απασχολείται στην παραγωγή ενός μόνο προϊόντος (ή ενός μέρους κάποιου προϊόντος), ενώ ταυτόχρονα καταναλώνει πολλά προϊόντα που δεν παράγει το ίδιο.

Τα πλεονεκτήματα είναι σημαντικά: Κάθε άτομο δουλεύει εκεί που μπορεί να αποδώσει περισσότερο, αναπτύσσει μεγάλη δεξιοτεχνία και αυξάνει την απόδοσή του. Επιπλέον, η εξειδίκευση οδηγεί σε βελτιώσεις του τρόπου παραγωγής και εφευρέσεις.

Όμως υπάρχει και μειονέκτημα: Η μεγάλη εξειδίκευση μετατρέπει την εργασία σε ανιαρή απασχόληση.

Σημαντικό: Ο καταμερισμός έργων είναι η βάση της σύγχρονης οικονομίας και αυξάνει συνολικά την παραγωγή.

Χωρίς τον καταμερισμό των έργων, η σημερινή πολυπλοκότητα της οικονομίας θα ήταν αδύνατη.